Nederland kent ze nog, niet meer zoveel als vroeger, maar toch nog genoeg om er eens een keertje aandacht aan te besteden.

De kleine dorpjes, gehuchten en buurtschappen waar families al generaties lang wonen. Het karakter in zo’n dorpje is vaak al behoorlijk veranderd. Eerst ging de school weg, daarna de kerk, de plaatselijke kruidenier en soms zelfs het café. Kortom,……..aan al die voorzieningen is de afgelopen periode behoorlijk geknaagd. Maar ze zijn er nog en ze willen blijven !

Of dat voor het dorp als “Moerdijk” ook nog mogelijk is, is de vraag. Moerdijk, in het westen van Noord Brabant, moet helemaal verdwijnen om plaats te maken voor uitbreiding van industrie en haven. Een heel dorp dus wat er over tien jaar niet meer zal zijn.

De huidige dorpen, gehuchten en buurtschappen vragen dus aandacht voor hun bestaan én voor behoud van de leefbaarheid in hun dorp. Leefbaarheid betekent dus dat de noodzakelijke voorzieningen als kruidenier en café in een dorp minimaal aanwezig moeten zijn. En in een leefbaar dorp moet ook ruimte zijn voor sport en spel. Kortom,…..er is nog genoeg te doen, maar hoe doen ze dat dan in het buitenland ?

Om daar achter te komen  heeft de VKKL (Vereniging Kleine Kernen Limburg)  een studiereis georganiseerd naar Oostenrijk. Juist daar zijn nog veel van die kleine bergdorpjes te vinden die ’s-winters vaak afgelegen en moeilijk bereikbaar zijn, en waar de bewoners hebben geleerd hoe het dorp leefbaar te houden, en dus ook in de winter. Op het moment dat u dit leest ben ik met de VKKL al weer terug van deze studiereis en waar we gesproken hebben met de bewoners en de bestuurders van deze dorpjes om te horen en te zien hoe men in een klein dorp werkt aan het leefbaar houden voor jong en oud. Met name dus ook voor “jong” omdat daarmee ook het voortbestaan van het dorpje kan worden gewaarborgd.

De aanpak zoals we die we in Oostenrijk hebben gezien, de gesprekken met de inwoners, de manier waarop men de jongeren in het dorp wil houden ( dus ook werkgelegenheid en wonen) hebben we mee teruggenomen naar huis en gaan we proberen toe te passen op de situaties in onze eigen dorpen. Met een nieuw kabinet in Nederland en met alle goede voornemens moet dat toch lukken.

Dat we daar de hulp van de inwoners zélf bij nodig hebben spreekt voor zich en dat de Overheid in e.e.a. ook haar steentje moet bijdragen is zonder meer een feit, maar de eerste stap zal gezet moeten worden door de bewoners zelf. VKKL kan daar een handje bij helpen en wie weet wordt er de komende jaren zo hard gewerkt aan de leefbaarheid in onze dorpjes, dat de inwoners uit de bergdorpjes in Oostenrijk bij ons komen kijken en wij kunnen vertellen hoe dit alles hier is opgepakt, en hoe we naast onze mooie en soms lawaaierige steden die mooie dorpjes toch hebben kunnen behouden.

Van Aad Overvliet