Elly was 13 jaar toen de familie naar Zuid-Afrika ge-emigreerde. Zij is dus een van die kinderen die niets in te brengen hadden bij dit besluit en die zich graag “ontvoerd” noemen.

De familie kwam terecht in Gezina waar Margriet van den Bergh’s ouders een deel van hun huis omgebouwd hadden waar de familie Klok kon neerstrijken. Het was eerst een onvolledige familie, want vader ging eerst zoals dat zo vaak ging, moeder en haar kinderen kwamen pas later.

Elly’s vader was een timmerman en kreeg werk bij Eskom die overal elektra-torens bouwde; er moest ook zo’n toren komen bij Vierfontein (nabij Kroonstad) waar de familie heen verhuisde. Daar was geen Middelbare School dus dat betekende kostschool in Klerksdorp. Het meisje was daar doodongelukkig: ver van haar familie en vooral de vader van wie zij zo heel veel hield, eens in het kwartaal naar huis, al die strenge regels – totale ontheemding voor een meisje in haar tiener jaren in een land dat zij nog niet als vaderland kon beschouwen.

Vader begrijpt wel dat dit geen ideale situatie is en de familie verhuist naar Orkney; Elly kan de kostschool verlaten, en alles lijkt nu wondermooi.

Totdat het ongeluk toeslaat en vader 3 maanden later op het werk verongelukt. De uitkering van Eskom is bitter laag en Elly’s moeder gaat werken bij een verzekeringsmaatschappij. Om de eindjes aan elkaar te knopen verhuurde zij twee kamers met “kost en inwoning”.

Elly moest na matriek werken, maar dikwijls kookte zij nog voor de familie en de kostgangers.

Het was geen makkelijke of leuke jeugd.

Totdat er twee nieuwe kostgangers wamen! De Nederlandse broers: Piet en Joop Smulders. Joop en Elly kregen verkering zoals dat toen heette en Elly’s goede vriendin Lona “ging” met Piet.

Elly en Joop trouwden een tijdje voor Lona en Piet; omdat de broers mijners waren kregen ze mijnhuizen in Orkney. Elly’s blauwe ogen stralen als ze vertelt hoe gezellige dat was, zij en Lona samen met die twee broers die narren vol gekkigheid waren. Elly kreeg al gauw de eerste baby, 1 jaar later de tweede, 2 jaar later de derde. Lona liet zich ook niet onbetuigd en kreeg vier kinderen. Dat speelde allemaal lekker samen, het was een heerlijke tijd.

Elly en Joop verhuisden naar Klerksdorp. Daar was een armzalig koffiehuis te koop en Elly weet nu nog niet precies waar ze de moed vandaan haalde om dat over te nemen en te verbeteren. Al wist zij dat zelf nog niet, schuilde er toch duidelijk een entrepreneur in haar.

Zij is daar heel bescheiden over, maar het koffiehuis bediende al gauw de allerlekkerste vleespasteitjes, roosterbroodjes, koek en later hele maaltijden zoals Spaghetti Bolognaise. Het ging later zo goed, dat Joop na nog 1 1/2 jaar te werken in de mijn in Orkney moest bij springen en ze samen die zaak 12 jaar bedreven. Het personeel groeide van 4 naar 8 personen!

Toen zij het niet meer aan kon en de zaak op zijn hoogtepunt was, was het natuurlijk heel makkelijk om te verkopen – kopers stonden als het ware in de rij voor het mooie koffiewinkeltje!

Joop en Elly Smulders verhuizen naar Pretoria, waar Joop in 2005 overleden is. Elly’s ogen raken vol tranen als ze vertelt over zijn 6 maanden ziekte waarin zij hem verzorgde.

Vanaf 1990 woont Elly in haar woonstel in De Meerpaal, dolgelukkig met het prachtige uitzicht op de tuinen; sinds zij onlangs een nieuwe badkamer en keuken kreeg, is de wereld helemaal rond voor haar.

Zij vertelt over haar kinderen, op wie zij duidelijk heel trots is. De kinderen verwennen haar, maar dat gebeurt waarschijnlijk alleen omdat zij zelf veel ondersteuning hebben gehad in hun jonge jaren. Zij is trots op haar twee zoons en haar dochter die ook allemaal dat ondernemerschap in hun DNA hebben.

De familie is groot: 8 kleinkinderen waarvan er al 4 getrouwd zijn, 1 achterkleinkind en een tweede nu op komst.

Zij is tevreden met haar leven dat zij kan genieten ondanks een gezondheid die vaak te wensen overlaat. Maar zij kijkt naar de goede dingen – voor Elly is het glas steeds half vol.

– Antoinetta Hoogendoorn