ij als kinderen liepen dan al tien keer op een dag naar de brievenbus om te kijken of de speelgoedboekjes er al waren. Want daarin stonden de mooiste cadeaus die je dan ook het liefst aan Sinterklaas zou willen vragen.

Al snel werd je daarin afgeremd door Vader of Moeder omdat Sinterklaas ook cadeautjes moest kopen voor alle andere kinderen en je dus het best maar een bescheiden verlanglijstje in je schoen kon leggen met wat hooi voor het paard. (0.Later begrepen wij waarom hier op “bescheidenheid” werd aangedrongen.)

Dagen daarvoor kwam soms ook het bedplassen weer terug (voor eventjes maar), en dan was het eindelijk 5 december en kon de pret beginnen met speculaas en warme chocolademelk. Zenuwachtig en schrikken bij de bons op de deur of op het raam en dan de mand of de zak met cadeaus, en naast het gevraagde cadeau altijd ook wel sokken of een pyjama. Daar had ik toch niet om gevraagd?

Dit alles kwam onlangs als een film bij mij voorbij toen ik de folders zag van de supermarkten, zoals Jumbo en Albert Heijn, die nu al druk bezig zijn met allerlei recepten en exquise gerechten voor straks met de Kerst. En het is pas november, en nu al de ene folder nog mooier dan de ander. En wat te denken van de wijnen die toch het best alvast maar in huis kunnen worden gehaald. (Oké,……als het dan om mooie Zuid-Afrikaanse wijnen gaat, dan kun je die niet vroeg genoeg in huis halen, vind ik.)

Maar hoezeer in de cadeauboekjes Sinterklaas centraal stond, mis ik de echte Kerstgedachte in al die Kerstdrukte. Geen Jozef en Maria, geen Kindje Jezus, geen stal en geen herders maar wel volop eten en drinken en mooie kleren want anders is de Kerst niet geslaagd. En dan denk ik onwillekeurig weer aan de Kerst van vroeger. Een week van tevoren een kerstboom uitzoeken en die versieren met ballen en lichtjes en dat leuke fluitje wat we vorig jaar nog gekocht hebben.

En het inrichten van het stalletje en stond de Os nu links of rechts van het kribje, of was dat de Ezel? En dan op Kerstavond naar de kerk. In het donker, vaak ook in de sneeuw en in de verte zag je het licht door de ramen van de kerk stralen. Binnen was het licht en warm en klonk het orgel en de kerstliederen kende je uit je hoofd. En dan na een spannend kerstverhaal weer naar huis en ondertussen kijken of je de ster van Bethlehem kon zien.

Dat was vroeger, en inmiddels is de commercie ook ons leven binnen gedrongen. Maar als het kon zou ik met plezier al die overdaad die mij wordt opgedrongen met liefde inruilen voor échte vrede. Geen wapenstilstand met Kerst maar échte vrede ook in het nieuwe jaar en alle jaren daarna. Precies zoals we vroeger op Kerstavond al zongen, …. ”Vrede op aarde en in de mensen een welbehagen”.

Ik wens u alvast een mooie aanloop naar Kerst 2024 met échte vrede en heel veel welbehagen.

Aad Overvliet