Januari 2023 – Bewoners Bulletin

DOOR BEWONERS – VOOR BEWONERS

THE MORNING AFTER …

De feestviering rond de Jaarwisseling is voorbij. De kerstlichtjes en -ballen zitten weer in een doos onder het bed (want we hebben geen zolder of kelder), de champagne flûtes staan weer in de glazenkast en we mogen nog twee weken lang iedereen

toewensen.

Gelukkig? …Op onze leeftijd zijn we al gelukkig als er geen verdere kwaaltjes bijkomen, we zonder veel geoe en geaah ’s morgens uit het bed kunnen klimmen en we met de rollator de keuken kunnen vinden. En dat morgen weer; en de dag erna ook … om op die manier hopelijk de volgende jaarwisseling te halen.

Gelukkig, ja, dat kunnen we ons zelf wel noemen, hier op De Meerpaal. De enige oorlogen die we hier meemaken gaan over aangelopen wilde dieren of aangevlogen vogels. De enige moorden die hier plaatsvinden zijn die op kakkerlakken en ander ongedierte. Verkrachtingen vinden voornamelijk plaats in onze ellebogen en knieën.

In de wereld is dat allemaal wel anders.

Natuurlijk maken ook wij ons zorgen over de toestand in ons land. Als Meerpalers onthouden we ons van polities commentaar (tenzij we binnenskamers onder ons zijn) maar we zouden wel graag een daadkrachtige en eensgezinde regering hebben die in de bevolking belang stelt en waarvan de leden niet om de haverklap naar een gerechtshof rennen. (Een tip voor opgroeiende kleinkinderen: ga de advocatuur in, daar valt een aardige boterham te verdienen.)

Toch maar een Gelukkig Nieuwjaar. Voor ons allen hier, voor onze familie en vrienden, en vooral ook voor het bestuur en alle leden van de staf, van de manager tot de tuinman tot de verpleegster tot de wasmeisjes tot de kombuis prinsessen, die allemaal zo goed voor ons zorgen.

Oh ja, op Nieuwjaarsdag worden we geacht om goede voornemens te nemen. Gelukkig kunnen we de schuld geven aan ons kort-termijn geheugen als we die – zoals gewoonlijk – weer snel vergeten zijn …

Uw redacteur heeft echter een grote wens: dat er in het komende jaar veel stukjes voor het bulletin worden ingezonden. Nederlands of Afrikaans, geschreven of gemaild, ik haal de eventuele foutjes er wel uit. Dan krijgt u weer een leuk bulletin.

NOG ‘N NUJAARSWENS

Ons soek bewoners wat wil help om die lewe van eensames in die Versorging aangenamer te maak. Ons beoog om Dinsdag-oggende in die Versorging ‘n bietjie tyd en belangstelling in te ruim vir die wat dit nodig het. Ons wil die oggend prettig maak met musiek, plesier, vrolikheid en alles wat ons vrywilligers kan uitdink.

VRYWILLIGERS EN IDEES – DIS WAT ONS SOEK!!

KONTAK INEKE FUNK BY 012-807-4795 – SIEN OOK PRIKBORDE.

DIE BOME PROJEK

Het jy geweet ons het o. a. die volgende bome by De Meerpaal: Nooienshaarboom, Blompeer, Witpeer, Kannabas, Henkel Geelhout, Chinese Netelboom en n Stekeleik!

Waarskynlik het daar jare terug al ‘n plan ontstaan om die talle bome by De Meerpaal `n naamplaatjie te gee, maar dit was net `n plan…. Begin 2022 het twee boomkenners deur die terrein geloop en `n lys van 47 inheemse bome opgestel. Maar daar was duidelik `n misverstand want hulle het gedink dis vir nuwe bome.

Op 2 Oktober het Theuns Morgenthal (boomkenner) met ons, met die lys, opnuut opsoek gegaan en daar is 20 verskillende inheemse bome geïdentifiseer en nie 47 nie. Toe blyk die meeste bome hier is UITHEEMS!! Van oorsprong was hier op die hoëveld natuurlik net grasveld met hier en daar `n paar doringbome. (Kyk maar na die geskiedkundige foto`s in die portaal).

Daar is toe besluit om van die uitheemse bome ook naamplaatjies te gee. Die Dendrologiese Vereeniging het ons gehelp met die korrekte benamings in Afrikaans, Engels en die wetenskaplike name en waar toepaslik die boomnommers van die Nasionale Boomlys. Die uitheemse bome kry `n geel- plaatjie en dui ook aan waar die oorsprong is. Die inheemse bome kry `n groen- plaatjie. Daar is in hierdie fase 13 verskillende uitheemse bome geïdentifiseer (maar daar is meer!). Op 18 November het enkele twyfel gevalle aandag gekry en die laaste plaatjies is bevestig.

Die finale aanbring van die plaatjies was nie sonder probleme nie. ”Wie aan de weg timmert heeft veel bekijks” en die beste stuurlui staan aan wal….. Daar was skielik heelwat bewoners wat dink hulle is ook boomkenners! Nou ja, ons het ons maar laat lei deur die amptelike boomkenner.

Hopelik is dit “tot lering” en motiveer dit ons om ‘n ekstra rondte te loop. Dalk kyk jy nou met ander oë na ons pragtige bome rykdom in ons oord.

Opgestel deur Nelke Ribberink en Luuk Hepkema

POP WET

Volgens deze in 2021 in werking gestelde wet moet een mens toestemming geven voor de publicatie van o.a. geboortedatum en telefoonnummer. Wij doen dit al jaren in de Verjaardagskalender. Is daar iemand onder de bewoners wat hiertegen bezwaar maakt, of mogen we aannemen dat iedereen daarmee akkoord gaat.

Bezwaar bij kantoor of redacteur aantekenen a.u.b.

WELKOM

Wij heten mevrouw Tietje Prinsloo hartelijk welkom; alsook het echtpaar Blokker: Elizabeth en Johan.

OVERLEDEN

Op 29 november is Marijke Vos overleden en op

10 december Riena Robbertze.

Ons medeleven gaat uit naar hun familie en vrienden.

Moge zij in vrede rusten.

SINTERKLAASJE, KOM MAAR BINNEN MET JE KNECHT…..

Op 7 december was het weer zo ver. Geklop op de deur, iedereen zat even recht, en de Sint kwam binnen. Dat is altijd even moeilijk, want hij is zo lang dat hij de mijter van het hoofd moet nemen; dat hoge ding is in ieder geval topzwaar en wilde een paar keer scheef zakken zodat wij ons afvroegen of de Sint soms een nieuwe “hair conditioner” gebruikt. En waar haalt hij toch in een bejaardendorp die dartele Zwarte Piet (sorry, Roetveeg Piet) vandaan? Het tweetal was deze keer met het vliegtuig gekomen, want diesel is nu te duur voor een stoomboot.

De Sint had een extra-gezellige en drukke ochtend, want zijn feest viel samen met de 90^ste verjaardag van Ina van Bommel die daarvoor met kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen aan een prachtig versierde tafel zat met bloemen en ballonnen. Alle Meerpalers werden door hen getrakteerd op heerlijke koek en een cadeautje. Een van de kleintjes moest naar voren komen en was helemaal niet bang voor die vreemde meneer in zijn rode jurk; integendeel, zij babbelde er vrolijk op los.

En toen was het tijd voor het Grote Boek van Sinterklaas waarin alle zoete en stoute kinderen vermeld worden.

Oei, Louis van Mierlo kreeg een standje want bij het kaarten komt hij vaak te laat of hij verschijnt helemaal niet omdat hij het vergeten heeft. Piet gaf hem een paar flinke vegen met de roe!

Hans van der Putte moest naar voren komen om bedankt te worden voor al het goede werk dat hij al zoveel jaren voor de Bibliotheek gedaan heeft.

Willie Lamprecht is niet alleen zoet; de Sint kan nog goed zien en bewondert haar frisse uiterlijk, ook al is ze inmiddels 65 jaar jong.

Mevrouw Thea Strydom werd bedankt voor al het goede werk dat ze zoveel jarenlang deed voor De Meerpaal en voor het goede advies dat zij ook nu nog graag geeft, al is ze al 104 jaar oud (bijna zo oud als de Sint zelf?).

Sieg Maritz werd heel erg bedankt voor alle hulp die hij aan veel mensen biedt die met allerlei grotere of kleinere problemen zitten.

Corrie Minnie was stout geweest toen zij het rempedaal van haar auto niet kon vinden, maar gelukkig is dat toch nog goed afgelopen.

Sommige dames leveren steeds een bijdrage bij de Verzorging, waarvoor de Sint hen bedankte.

Sinterklaas vond het spijtig dat wij afscheid moesten nemen van Zuster Tilla Basson na vele jaren trouwe dienst.

Een nieuwe zuster, Engela Myburgh kon echter al verwelkomd worden.

Tussendoor werden er steeds uit volle borst Sinterklaasliedjes gezongen en Ali van Dijk bedankte ons hoog bezoek met een zelfgemaakt gedicht.

Anneke Heesakkers maakte ook een bijdrage met een heel leuk gedicht over ene Tante Mathilde die dacht dat de baard van de Sint niet echt was; zij moest in de zak, maar ging niet mee naar Spanje omdat zij niet aardig deed.

Alle oude kinderen bleven in prettige stemming achter en zij hopen dat de Sint en Piet volgend jaar weer terugkomen!

Antoinetta Hoogendoorn

JALOERS …

We weten allemaal dat jaloezie een slechte eigenschap is. Je werd als kind wel eens terechtgewezen omdat je liep te mopperen dat iemand anders meer kreeg dan jijzelf. We weten inmiddels ook dat afgunst weinig zin heeft en dat je er zelf voornamelijk ongelukkiger van wordt. Maar daar is wel wat aan te doen.

Ik ben van mening dat jaloezie toch ook wel een positieve kant heeft. Een voorbeeld: Je woont in een kleine gemeenschap, ongeveer 60 mensen groot. De bedoeling is om in een goede sociale sfeer met elkaar om te gaan. En dat wil eigenlijk niet zo goed lukken. Te strakke leiding, te weinig vertrouwen in elkaar; te weinig belangstelling voor elkaar.

Ik ben bijna vier weken te gast geweest bij Ali en Joop van Dijk. In die tijd heb ik het geluk gehad om jullie en De Meerpaal beter te leren kennen. En ik ben onder de indruk hoe jullie met elkaar omgaan. Ik heb geen gemopper gehoord. De bijeenkomsten, zoals het kerstdiner, bij het put-put-spelen, de gymnastiek en de zwemlessen… Toen ik voor het Sinterklaasbezoek de Hollandia Zaal binnenkwam voelde ik me blij worden.

Iedereen doet zijn best het anderen naar de zin te maken. Jullie weten dat dat belangrijk is en jullie handelen daar ook naar. Kortom jullie maken met elkaar een fantastische warme sfeer.
Dankie!

Mag ik een beetje jaloers zijn? Ik ga daar thuis wat aan doen.

Corrie van Dijk

ONS JAARLIKSE KERSETE

Soos elke jaar is alleen al die uitnodiging ‘n fees: hierdie keer ‘n ligte pers kaartjie met daarop ‘n driedimensionele Victoriaanse ruikertjie (is daar ‘n Afrikaanse woord vir ‘posy’?) op ‘n kant agtergrond.

Op die groot dag, 30 November, staan almal al vroeg voor die deure van die saal om te sien aan watter tafel hulle sal sit. Terwyl ons daar staan, is daar tyd om te sien hoe feestelik almal aangetrek is. Here dra lang broeke en sporthemde; dames, wat jy nie anders ken as in kniebroek en T-hemp, dra nou ‘n mooi broekpak en party verras ons selfs met ‘n deftige rok! Helfte van die plesier van uitgaan is mos om jouself bietjie “op te dolly”, miskien ‘n bietjie parfuum aansit en tevrede voel as jy dan in die spieël kyk. Oud, maar ons maak daardie beste van!

Die saal is soos altyd pragtig ingerig vir die Kersete. Die ligpers van die uitnodiging word voortgesit in die dekor van die saal. Hoë glasvase wat gevul is met wit en pers bolletjies op die tafel, wit bekleedsels op die stoele met so hier en daar ‘n pers strik. Dis altyd plesierig dat dit die Bestuur van die Stigting SNBC is wat ons bedien; hierdie keer is ook die tema van pers deurgevoer in hul blink pers hoede.

Al gou sit elkeen op sy plek en neem ‘n slukkie van die nartjiesap en bewonder die kunstig-gerolde tonyn tortillas. En hulle smaak nog lekker ook!

Nartjiesap word al gou aangevul of selfs volledig vervang deur die wyn wat ryklik vloei – ons hoef mos nie te bestuur nie, en as iemand ‘n bietjie onseker huis toe stap sal almal dit mos verstaan.

Die hoendersosaties met grondboontjiebottersous is nie heeltemal onbekend vir die Nederlanders wat dit as bygereg van nasi goreng ken.

Nicolette het die fantastiese idee gekry om Brusselse spruite met pekanneute te kombineer; die neutsmaak sag die koolsmaak vir wie nie so mal daaroor is nie.

Ons het seker almal gewonder wat die Reënboog Slaai mag wees. Vars, kleurryk, knapperig – ‘n fees vir die oog en die mond!

Die uitgebreide ete is afgerond met Bloubessietert waarna koffie en tee bedien is.

Tussen die bedrywe deur is die personeel bedank vir al die tyd en moeite wat elke jaar gegee word aan evenemente soos Sinterklaas en die Kersete. Namens die Bulletin Span, dank van al die Bewoners.

Nou word dit vakansie en mag die kantoor personeel uitrus, want 2023 sal ongetwyfeld weer sy eie uitdagings bring.

Antoinetta Hoogendoorn

VERJAARDAGEN IN JANUARI 2023

HARTELIJK GEFELICITEERD

Susan van Deventer
Siegfried Maritz
Mieke Boerrigter
Annie den Houting *
Hein Henze
Addy Smits *
Bertha van Dam
Piet Miske
Lieuwke Hepkema
Wim van den Berg
Vlot de Boer
Cornelia van Wamelen
Anneke Heesakkers *
Lynie vd Westhuizen
Wietske vd Dussen
Edith Koen (98)
Ton Boerrigter

* Kroonjaar

KLEIN PORTRET

RUDI (RUUD) VAN DER WIELEN

Ruud is geboren en getogen in Pretoria, waar hij ook zijn vakopleiding heeft gedaan. Hij werd fabrieksbestuurder bij Aldek, de maatschappij van Dick Klein die voor vele Meerpalers ook nog een oude bekende is.

Al woont Rudi nog pas sinds 2020 in De Meerpaal, is hij voor velen een oude bekende. Men hoort: “Hallo, tante Jenneke”, “Goedemorgen, ome Hans”, “Dag, tante Ali” en ga zo maar door.

Hoe komt dat? Rudi is de zoon van Dolf van der Wielen die zoveel jarenlang voor Sinterklaas speelde, (kan een Goedheiligman dan wel een zoon hebben?) Dus Ruud kende alles en iedereen van de oude Nederlandsche Vereeniging.

Onlangs diepte hij tussen zijn paperassen het prachtige tijdschrift op dat die vereniging uitgaf met haar 100-jarig bestaan in 1993. En wat waren die mensen actief!

Dat waren natuurlijk die eerste generatie Nederlanders die hier kwamen, graag hun eigen tradities wilden bewaren en ook hun kinderen “op zijn Hollands” opvoeden. Voor het laatste was er vanaf 1963 een Jongerengroep en dit is nou precies waarom Ruud zoveel mensen hier kent.

Eerst was hij een van de kindertjes die meeging op jeugdkampen en daar de ooms en tantes ontmoette, later was hij zelf Kampvader en zijn ogen stralen nu nog als hij vertelt over die dagen.

De kampouders trokken met die kinderen naar de omgeving van Brits; daar moest dan zo’n zware legertent opgezet worden, zoiets met houten palen dat wij nu niet meer kennen. Ruud zegt dat ze natuurlijk wel eens kinderen (vooral de jongens!) tot de orde moesten roepen, maar over het algemeen was het net een plezier.

Zelfs de enorme bergen appelen die geschild moesten worden voor de appelmoes van tante Ali van Dijk waren niet echt een corvee.

Vanzelfsprekend gingen er ook kilo’s en kilo’s aardappelen doorheen, om van de kilometers broden maar te zwijgen. Op zo’n boterham kon dan wel eens Marmite (‘kanon ghries’) zitten, maar als je honger hebt geeft dat niet. De Bronberg Slagerij van onze eigen Jan Vos, leverde ook vaak een bijdrage.

Kinderen en leiders (die maar voor 10 jaar werden aangesteld) werden ontgroend.

De kinderen waren jongens en meisjes tussen de 9 en 15 jaar. De kleintjes gingen vroeg naar bed, de tieners, net als thuis wat later, en iedereen verheugde zich van tevoren al op het enorme kussengevecht van de laatste avond.

Ruud vraagt zich af, of je met de huidige generatie nog hetzelfde onschuldige plezier zou kunnen hebben. Geen bereik voor je mobiele telefoon, wat nou van mijn dure tekkies in de modder, zijn hier geen doughnuts? Hoewel hij nog niet eens 70 is, begint dit toch al een beetje te klinken naar de verzuchtingen van al ons ouderen.

Bejaardendorp? Hij is hier heel gelukkig, net als zijn partner Maria die zo langzamerhand ook al heel wat oude Nederlanders kent en hun gezelschap geniet.

Antoinetta Hoogendoorn

Op een klein stationnetje

’s-Morgens in de vroegte,………Kent u dit kinderversje nog? Ik moest er opeens aan denken toen ik de trein in stapte. Ik kan mij geen prettiger vervoer bedenken. Gewoon lekker zitten en fijn het landschap voorbij zien glijden. Geen gedoe met files en stoplichten (en geen bekeuringen!) maar gewoon zitten en kijken. In Nederland prijzen we ons gelukkig met een goed spoorwegennet. En natuurlijk valt er wel eens een trein uit, en natuurlijk moet je ook wel eens staan omdat alle zitplaatsen bezet zijn, maar door de bank genomen mogen wij niet mopperen. Want waar in de wereld heb je treinen met een stiltecoupé? Rustig werken met je laptop aangesloten op het stroomnet? Bij de Nederlandse Spoorwegen kan het allemaal!!

Source: https://nl.wikipedia.org/wiki/Station_Schinnen

En dus doet diezelfde Nederlandse Spoorwegen er alles aan om die service te kunnen blijven bieden. Ook in de toekomst. Zo zijn er langs de spoorlijnen veel nieuwe stations bij gebouwd. Nou ja,…. station,….. niet zo mooi als de stations uit de vorige eeuw, en niet te vergelijken met het Centraal Station in bijv. Amsterdam, maar er stopt in ieder geval een trein en daarmee zijn heel veel nieuwbouwwijken aantrekkelijker geworden om er te gaan wonen. Er is immers een station!!

Voor de regering was dit aanleiding om zich af te vragen of het hebben van een auto nu nog wel noodzakelijk was, en dus liggen er plannen op de tekentafel om nieuwbouwwijken te gaan ontwikkelen met nauwelijks of geen ruimte om je auto te parkeren. Want met een station waar ieder kwartier of half uur een trein stopt heb je geen auto meer nodig.

Ik zei het al,….de naam “Station” is misschien wel een beetje hoog gegrepen. Een verhoging langs de spoorlijn met daar alleen maar een kaartjesautomaat is eigenlijk niet meer dan een halte, en ongewild denk je dan terug aan het reizen met de trein lang geleden. De romantiek van het kopen van een kaartje aan het loket, het grapje “de trein zal zo wel komen, want de rails liggen er al”

Die goeie ouwe treinen met altijd de banken tegenover elkaar geplaatst. Deuren die je zelf moest openen en geen koffie karretje in de trein, maar gewoon koffie kopen op het perron. Die goeie ouwe trein die helemaal niet zo hard ging. Van Leiden naar Amsterdam duurde bijvoorbeeld drie kwartier. Nu doet de trein er 25 minuten over. En kun je zelfs kiezen om te reizen via Haarlem of liever via de luchthaven Schiphol.

Waar is de conducteur gebleven die tweemaal op zijn fluitje blies én het “spiegelei” omhoog stak als teken aan de machinist dan men kon vertrekken. De machinist die geen machinist werd genoemd maar “meester”. Die romantiek ligt achter ons en voor ons ligt de toekomst waar we met een sneltreinvaart naar toe reizen. Comfortabel, werkend op de laptop in de stiltecoupé of gewoon naar buiten kijken. Vanuit de trein, rijdend door een winters landschap wens ik u allemaal heel veel mooie treinkilometers. Niet alleen in het komende nieuwe jaar maar ook in de toekomst. En die toekomst,…. die begint nu!